به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در پی اعزام گروه رزمی ناو هواپیمابر «لیائونینگ» به آبهای مجاور ژاپن، مجله تخصصی «نظامی وُچ» (Military Watch) در گزارشی به بررسی ستون فقرات جنگی این ناوگان پرداخته است. هرچند که «لیائونینگ» یک ناو کوچکتر و ضعیفتر از سوپرناوهای آمریکایی است، اما توانمندیهای «سوپر ناوشکن» کلاس Type 055 چین، به ویژه کشتی «نانچانگ»، سطح کیفی این گروه را به سادگی به رقیب جدی ناوگان آمریکا تبدیل کرده است.
«نانچانگ» که در سال ۲۰۲۰ به خدمت نیروی دریایی چین درآمد، با وزن ۱۳ هزار تُن و حمل ۱۱۲ سیلو پرتاب موشک عمودی، یکی از بزرگترین و سنگینترین کشتیهای رزمی سطحی تاریخ است.
موشکهای مافوق صوت و رادار فراافق دید
آنچه «نانچانگ» را در جایگاه «قویترین ناوشکن جهان» قرار میدهد، تلفیق کمنظیر تسلیحات و سیستمهای حسگر آن است. این ناوشکن حامل موشکهای سطح به هوای HHQ-9B با برد ۳۰۰ کیلومتر است، اما برگ برنده واقعی، موشک بالستیک ضدکشتی مافوق صوت YJ-21 است که در حال حاضر هیچ رقیب مشابهی در جهان ندارد. تحلیلگران معتقدند این موشک، تهدیدی جدی برای هرگونه ناو هواپیمابر یا ناوگان متخاصم خواهد بود.
علاوه بر این، «نانچانگ» مجهز به یک سیستم راداری پیشرفته دو باندی است که به کشتی توانایی آگاهی موقعیتی فوقالعاده، شامل ردیابی اهداف دورتر از خط دید (Over-the-horizon) را میدهد. این قابلیت، سطح آگاهی و تصمیمگیری ناوگان چینی را نسبت به رقبای آمریکایی، ژاپنی و کرهجنوبی ارتقاء میبخشد.
تهدید پیشدستانه و تغییر موازنه قوا
بر اساس گزارشهای نظامی، برد بلند موشکها و رادارهای Type 055 امکان حملات اولیه و پیشدستانه علیه اهداف احتمالی را به این کشتیها میدهد. این برتری بُردی میتواند به «نانچانگ» اجازه دهد تا با ناوگانهایی که چندین برابر بزرگتر هستند، درگیر شود و آنها را از میدان به در کند.
یک نمونه از قدرتنمایی این کلاس، مانورهایی بود که کشتی «زونی» (یکی دیگر از Type 055ها) در فوریه ۲۰۲۵ در آبهای بینالمللی استرالیا انجام داد و ثابت کرد این کشتیها حتی بدون حمایت ناو هواپیمابر یا هواپیماهای پشتیبان، قادر به دفع نیروهای قابل توجه دشمن هستند.
با توجه به بهروزرسانیهای جدید در بال هوایی ناو «لیائونینگ»، تلفیق آن با قدرت مخرب «نانچانگ»، گروه رزمی چین را در موقعیتی بینهایت قوی قرار داده و موازنه قدرت در اقیانوس آرام را بیش از پیش به نفع اژدهای سرخ تغییر داده است.
منبع: militarywatchmagazine
۲۲۷۲۲۷
